خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۷۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان فدای پسرانی که نکورو باشندراحت جانست جفاشان چو جفاجو باشند
۲
خود ز خوبان پری چهره همین کار آیدکه ستمگاره و مردم کش و بدخو باشند
۳
غنچه سان بهر جدایی همه رو پشت شوندگل صفت بهر جفا را همه تن رو باشند
۴
چه کند آهوی مسکین که سبک جان ندهد؟شهسواران که به دنباله آهو باشند
صفحهٔ ۱ از ۲