خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۷۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل ز روی تو فرو می ریزدمشک در زلف تو می آویزد
۲
از پی دیدن روی چو گلتباد صد نقش همی انگیزد
۳
هر که آن خط مسلسل بیندخاک بر خط دبیران ریزد
۴
چون سحر بوی تو آید به چمنباد صبح از سر گل برخیزد
صفحهٔ ۱ از ۲