خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۸۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل بی‌رخ تو صورت جان را نمی‌شناسدجان بی‌لب تو گوهر کان را نمی‌شناسد
۲
چندین چه می‌کند آن زلف بر جمالت؟یعنی که چشم‌زخم جهان را نمی‌شناسد!
۳
نرگس به زیر پات چرا دیده را نمالد؟یا کور شد که سرو روان را نمی‌شناسد
۴
کوچک‌دهانت بر دم سرو رهی چه خندد؟یعنی که غنچه باد خزان را نمی‌شناسد
صفحهٔ ۱ از ۲