خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۹۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لبالب آر قدح کز گلو فرود آیدمگر که از دلم این آرزو فرود آید
۲
مگوی تو به که آید فرود می ز سرممباد کز سر من این سبو فرود آید
۳
ز می چه توبه که گر ذوق آن کند معلومفرشته چون مگس آنجا به بو فرود آید
۴
به بند مردنم امروز، ساقیا، بگذارکه باده از سر آن ماهر و فرود آید
صفحهٔ ۱ از ۳