خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۹۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهار بی رخ گلرنگ تو، چه کار آید؟مرا یک آمدنت به که ده بهار آید
۲
اگر دو اسپه دواند به گرد تو نرسدگل پیاده که او بر صبا سوار آید
۳
خیال روی تو از دیده می رود بیروناگرنه از مژه پایش به نوک خار آید
۴
مرا چو موی سرت ساخت چشم جادویتکه موی سر ز پی جادویی به کار آید
صفحهٔ ۱ از ۲