خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۹۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سپیده دم که جهانی ز خواب برخیزدنقاب شب ز رخ آفتاب برخیزد
۲
ز باد صبح که بر اوج آسمان گذردز روی شاهد مشرق نقاب برخیزد
۳
رود به راه رهاوی رباب مطرب صبححریف خفته ز بانگ رباب برخیزد
۴
خوش آن کسی که نشیند به باده وقت سحرنماز خفتن مست و خراب برخیزد
صفحهٔ ۱ از ۳