خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۹۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نظر ز روی تو خورشید بر نمی گیردفلک به پیش تو نام قمر نمی گیرد
۲
به زیر پات چو گل می کند درم ریزیبنفشه می چند و سرو برنمی گیرد
۳
کسی که بر لب و خال تو می نهد انگشتکدام نکته که او بر شکر نمی گیرد
۴
چنین که از لب تو می چکد شکر، عجب استکه آن دو لعل تو بر یکدگر نمی گیرد
صفحهٔ ۱ از ۲