خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۹۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم که تا زیم از عشق مست خواهم بودبه راه خوبان چون خاک پست خواهم بود
۲
چو عقل از سر تقوی ز دست رفت، کنونشراب در سر و ساغر به دست خواهم بود
۳
کلید باده در انداخته به پرده دلخدای تا در توبه نبست خواهم بود
۴
ببرد حسن بتان دینم، ای مسلمانانچو هندوان پس از این بت پرست خواهم بود
صفحهٔ ۱ از ۳