خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۹۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل که نه زعشق پاره پاره بوددل نگویم که سنگ خاره بود
۲
پیرمردی که از جفای جوانخون نخورده ست شیرخواره بود
۳
ای که مه با کمال خوبی خویشپیش روی تو پیشکاره بود
۴
هر که یکبار دید روی تراتا زید در غم دوباره بود
صفحهٔ ۱ از ۳