خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۹۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق تو هرگزم ز سر نرودوز دل این آرزو به در نرود
۲
گر برآید ز دوریت صد سالهم خیال تو از نظر نرود
۳
کمترک خفت و خیز، تا خورشیدپیش بالای بام بر نرود
۴
صبر من رفت، تا عدم برسیدگر بیایی تو پیشتر نرود
صفحهٔ ۱ از ۳