خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۹۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از دهانت سخن به کام رسداز لبان تو می به جام رسد
۲
از پی بستن لب، از زلفتهر شبی صد هزار دام رسد
۳
زلفت ار چاشتگه بپیمایمتا به پایان نماز شام رسد
۴
به سلامیت جان به باد دهمآن زمان کز توام سلام رسد
صفحهٔ ۱ از ۳