خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۹۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خم زلفت که مشک چین آمدبا گل و لاله همنشین آمد
۲
لب لعل تو کان پر از گهر استخاتم حسن را نگین آمد
۳
کوه را سایه دار نتوان کردجز دو زلفت که بر سرین آمد
۴
گرچه گل ناز می کند بر شاخنه چو روی تو نازنین آمد
صفحهٔ ۱ از ۲