خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۹۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر آن ماه مهربان گرددغم دل غمگسار جان گردد
۲
آنکه چون نامش آورم به زبانهمه اجزای من زبان گردد
۳
ور کنم یاد ناوک چشمشمو بر اعضای من سنان گردد
۴
چون کنم نقش ابرویش بر دلقد چون تیر من کمان گردد
صفحهٔ ۱ از ۲