خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۰۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر آن است جانم که ناگه برآیدچو از بهر یک دیدنت می نپاید
۲
مزن غمزه چون من ز هجران بمردمکه کس تیغ بر کشتگان نازماید
۳
ازان دیده بر خاک پای تو سایمکه زنگار اشکم ز راهت زداید
۴
دلت در قبا راست کاری نداندچو کج باشد آیینه رو کج نماید
صفحهٔ ۱ از ۲