خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۰۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز من بشنو، ای دل که خوبان چه چیزند؟عزیزان قومند و قومی عزیزند
۲
به لعل چو آتش جهانی بسوزندبه تیغ مژه خلق را خون بریزند
۳
کمان ابروانند با تیر غمزهبه خون ریختن همچو شمشیر تیزند
۴
بجز دور چشمانش خود کس ندیده ستکه مستان به هشیار مردم ستیزند
صفحهٔ ۱ از ۲