خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۰۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو گر خویشتن را بخواهی نمودکسی سرو و گل را نخواهد ستود
۲
خطت کز لبانت برآورد سربرآورد از جان عشاق دود
۳
به خون کسان آستین بر زدیندانم کرا دست خواهی نمود
۴
به بازی مزن غمزه بر جان منکه کس تیغ بر دوستان نازمود
صفحهٔ ۱ از ۲