خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۰۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هوایی خرم است و هر طرف باران همی باردنگویم قطره کز بالا گل و ریحان همی بارد
۲
نگون سر شاخهای سبزه گویی در همی جنبدز بس کابر در افشان لولوی غلتان همی بارد
۳
چکان قطره ز سرهای انار تازه پنداریکه هر دانه که بوده ست اندرون پنهان همی بارد
۴
خوش آن وقتی که مطرب در سماع، و نیکوان سرخوشخرامان در میان سبزه و باران همی بارد
صفحهٔ ۱ از ۲