خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۰۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هوای بوستان خوش گشت و باده لطف جان داردکنون هر کس که جان دارد، هوای بوستان دارد
۲
سحرگه بکر غنچه ها باده ها خورده ست در پردههمه سرخی رو بدهد گواهی، گر نهان دارد
۳
کنون دل بستگی غنچه با گل، کی نهان ماند؟که هرچ اندر دل غنچه ست سوسن بر زبان دارد
۴
ازان هر لحظه بینی تازه تر داغ دل لالهکه بلبل روز تا شب ناله های عاشقان دارد
صفحهٔ ۱ از ۲