خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۰۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حد حسنت گر اهل دل بداننددو عالم در ته پایت فشانند
۲
مسیح و خضر را آن روی بنمایبکش، جانا، مرا، گر زنده مانند
۳
مبین کایینه لافد از ضمیرتکه می گوید دروغی راست مانند
۴
لبت را جان توان خواندن، ولیکننمی دانم که آن خط را چه خوانند؟
صفحهٔ ۱ از ۳