خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۰۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پای ناز ارچه گهی جانب ما نگذاردهم توان زیستن، ار جای به جا نگذارد
۲
این که هر بار گذارد قدم و زار کشدهم به یکبار همان تیغ چرا نگذارد؟
۳
هیچ رنجیش مباد، ار چه درین بیماریهیچ روزی قدمی جانب ما نگذارد
۴
خود برد اشک به کو درد دل ماش، از آنکآنچه اندر دل ما هست صبا نگذارد
صفحهٔ ۱ از ۳