خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۰۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی که دیدن آن ترک باده نوش رودبه پای آید و چون بیندش به دوش رود
۲
تبارک الله ازان رو که بهره خواهد بردچو هم ز دیدن او آدمی ز هوش رود
۳
گر آن حریف رود سوی قبله، صوفی راگلیم زهد به دکان می فروش رود
۴
ز بس که بیهشم از وی چو چشم پاک کنمبه سوی چشم برم دست و سوی گوش رود
صفحهٔ ۱ از ۲