خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۰۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون گشادی دهان شکر خندتنگ شکر شود گشاده ز بند
۲
در ببندی دو لب، دو عمر دهیکه دو جان می کنی به هم پیوند
۳
سوزم از دیدن لبت بنشستکز نظر می کشم حلاوت قند
۴
چشم قصاب تو کشد هر روزدر دکان بلا حیوانی چند
صفحهٔ ۱ از ۲