خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۰۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهری که بود با منت، آن گوییا نبودآن پرسش زمان به زمان گوییا نبود
۲
نامم که برده ای و نشانم که داده ایزان روزگار نام و نشان گوییا نبود
۳
در گلشنی که با گل و مل بوده ایم خوشآمد خزان و بویی ازان گوییا نبود
۴
اول که دیدمت ز سیه رویی آن نفسگوییا نشستم دل و جان گوییا نبود
صفحهٔ ۱ از ۲