خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل، ازین خرابه وحشت کرانه گیررو بر فراز کنگر عرش آشیانه گیر
۲
هستی به فقر یار و بهانه مکن که نیستیابی مگر خلاص ز دهر، این بهانه گیر
۳
سنگ گران خود به ترازوی همت آرهر دو جهان به وزن دو خشخاش دانه گیر
۴
از کیش پاک سهم سعادت ستان و بساین جانب دو قوس دوگانی نشانه گیر
صفحهٔ ۱ از ۲