خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه نرگس است ز چشم خوش تو عربده جوترنه سنبل است ز زلف کج تو غالیه بوتر
۲
اگر چه سوخت مرا هجر خام و وعده رویتخوشم که دوزخ نقد از بهشت نسیه نکوتر
۳
من از قضاست که میرم به بند سلسله مویانبیا که نیست کس از تو به دهر سلسله موتر
۴
به سخت چشمی یاران کشی همیشه چو ترکیکه از گروهه سنگین کند شکار کبوتر
صفحهٔ ۱ از ۲