خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخ گل خوش است و از وی رخت، ای نگار، خوش ترچه بود؟ گلی که رویت ز دو صد بهار خوش تر
۲
چه روم به باغ و بوستان چو گلی به تو نماندز گلی که بی تو بینم به دو دیده خار خوش تر
۳
به یکی سخن که گویی بزید دوباره مردهکه ز آب زندگانی دو لبت دوبار خوش تر
۴
چه خوش است یک کرشمه ز برای مردن منکه اگر زیم به دیدن، یکی از هزار خوش تر
صفحهٔ ۱ از ۳