خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم به خانه، تن اینجا و جان به جای دگربه دل تویی وسخن بر زبان به جای دگر
۲
به بوستان روم از غم، ولی چه سود که هستدلم به جای دگر، بوستان به جای دگر
۳
کجا به کوی تو ماند نسیم باغ بهشتزمینست جای دگر، آسمان به جای دگر
۴
چو جان دهم نرود دل به کویت، ار چه برندسگان کوی تو هر استخوان به جای دگر
صفحهٔ ۱ از ۲