خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گشادی چشم خواب آلود را بازدر فتنه به عالم کرده ای باز
۲
به دور ماه رویت زلف شبروپریشان کاری اکنون کرد آغاز
۳
خط سبزت، اگر نه خضر وقت استچرا شد با لب جان بخش دمساز؟
۴
به بستان گر روی، در سجده آیدبه پیش قامتت سرو سرافراز
صفحهٔ ۱ از ۲