خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز من چو دل ربودی رفت جان نیزکه در دل داشت شوقت این و آن نیز
۲
ز یاقوت لبت ما را طمعهاستکز او زنده ست جان و هم روان نیز
۳
رقیبت را مده دشنام ازان لبکه دل را سخت می آید، روان نیز
۴
سر پا بوس تو تنها نه دل راستکه مشتاق است جان ناتوان نیز
صفحهٔ ۱ از ۲