خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مبتلا شد چون دل مسکین به زلف یار بازجان سلامت کی توان بردن ازان طرار باز؟
۲
دل به ابروی بتان دارد چو اقرار درستمی کند از مومنی تصدیق آن اقرار باز
۳
سرو بستان در چمن چون دید رفتار ترااز خجالت خشک بر جا ماند از رفتار باز
۴
هیچ غمخواری ندارم در غم عشق تو منهم مگر لطف تو گردد بنده را غمخوار باز
صفحهٔ ۱ از ۲