خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دمید صبح مبارک طلوع، ساقی، خیزبه دلخوشی می صافی به جام روشن ریز
۲
شراب و شاهد و مطرب به مجلس آر، کنونکه در صبوح نشسته ست صوفی گه خیز
۳
چو رفت توبه ام، ار صاف نیست، درد سیاهبیار و در کله صوفیانه من ریز
۴
به درد عشق بمیرم، ولی دوا چه کنم؟ز روی خوب میسر نمی شود پرهیز
صفحهٔ ۱ از ۲