خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما به جان درمانده و دل سوی ما می خواندشوه که این بر خود نبخشوده کجا می خواندش؟
۲
تا هوس بد زیستن، دل را همی گفتم مخوانچون ز جان برخاستم بگذار تا می خواندش
۳
چون ستاده بهر رفتن دین و دل بیگانه خواهغیرتی هم نیست کز دست صبا می خواندش
۴
خیز، ای ابرو ببر زین دیده آبی و بشویپای آن سرو و بگو آنگه که ما می خواندش
صفحهٔ ۱ از ۳