خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نام سرچشمه حیوان چه بری با دهنش؟سخن قند، مگو با لب شکر شکنش
۲
گر زند با دهنش پسته ز بی مغزی لافهر که بیند شکند با لب و دندان دهنش
۳
ای صبا، گوی ز من غنچه تر دامن راچیست آن غنچه که پنهان شده در پیرهنش؟
۴
دوش جستم ز دهانش خبر آب حیاتگفت، باید طلبید از لب شیرین منش
صفحهٔ ۱ از ۲