خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زلف تو هر موی و بادی در سرشلعل تو هر گنج و خوبی بر درش
۲
هست رویت شعله آتش، ولیشسته اند از هفت آب کوثرش
۳
من نگردم گرد آن چشمه، ولیباد پیچیده ست بر نیلوفرش
۴
خانه ای کانجا تویی پرده مبندکافتاب اندر نیاید از درش
صفحهٔ ۱ از ۲