خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از خدنگ غمزه دلدوز خویشپاره سازم سینه بهر سوز خویش
۲
تا شب هجران ناخوش در رسیدبعد ازان هرگز ندیدم روز خویش
۳
ز آشنایان بر سر بالین مننیست غیر از شمع کس دلسوز خویش
۴
در خزان هجرم از دست رقیباز وصالت کی رسد نوروز خویش؟
صفحهٔ ۱ از ۲