خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فرشته می ننویسد گناه دم به دمشکه از تحیر آن رو نمی رود قلمش
۲
نه حد دیدن خلق است روی تو، مگر آنکقضا به قدر دو یوسف دهد جمال کمش
۳
اگر به باغ روم دل بگیردم در دمکه خون گرفته دل من به گوشه های غمش
۴
سماع و ناله من نی ز خون دل جویندکه ارغنون جگر خواریست زیر و بمش
صفحهٔ ۱ از ۳