خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قبا و پیرهن او که می رسد به تنشمن از قباش به رشکم، قبا ز پیرهنش
۲
کرشمه می کند و مردمان همی میرندچه غم ز مردن چندین هزار همچو منش
۳
عجب، اگر نتوان نقش خاطرش دریافتز نازکی بتوان دید روح در بدنش
۴
طفیل آنکه کسان را به زلف در بندیبیار یک رسن و در گلوی من فگنش
صفحهٔ ۱ از ۲