خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۲۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون سبزه بر دمید ز گلزار یار خطدارم غبار خاطر از آن مشکبار خط
۲
جانا، محقق است که جز کاتب ازلبر برگ لاله ات ننوشت از غبار خط
۳
یاقوت جوهر دهنت آب زندگیستکز وی مدام زنده بود خضروار خط
۴
مشک خطت که هست روان تر ز آب جویبر خوانده ام ندیده شد، ای گلعذار، خط
صفحهٔ ۱ از ۲