خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۲۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان زحمت خود برد و به جانان نرسیدیمدل رخنه شد از درد و به درمان نرسیدیم
۲
موریم که گشتیم لگدکوب سواراندر گوشه که بر پای سلیمان نرسیدیم
۳
دنبال دل دوست دویدیم فراوانبگرفت اجل راه و بدیشان نرسیدیم
۴
در عشق غبار سر زلفش تن خاکیشد خاک و بدان زلف پریشان نرسیدیم
صفحهٔ ۱ از ۳