خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۲۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمری شد و ما عاشق و دیوانه بماندیمدر دام چو مرغ از هوس دانه بماندیم
۲
هر مرغ ز باغی و گلی بهره گرفتندمائیم که چون بوم به ویرانه بماندیم
۳
وقتی دل و جان و خردی همره ما بودعشق آمد و زیشان همه بیگانه بماندیم
۴
یاران چو فرشته ز خرابات رمیدندما چون مگسان بر سر خمخانه بماندیم
صفحهٔ ۱ از ۳