خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۳۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر سحری به کوی تو شعله وای خود کشمچند به سینه خلق را داغ جفای خود کشم!
۲
بس که بخفتم از غمت، فرق نباشدم دگرگر به درون پیرهن رشته به جای خود کشم
۳
عشق بود بلای من، کاش بود هزار جانکز پی دوستی همه پیش بلای خود کشم
۴
تا به سرای خویشتن یک نفست ندیده امهر نفسی به درد خود درد سرای خود کشم
صفحهٔ ۱ از ۲