خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۳۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بخت اگر یاری دهد چون جان در آغوشش کنمتلخ گوید ز آن لب و همچون شکر نوشش کنم
۲
بر سر من عقل، اگر دعوی هشیاری کندروی تو بنمایم و از خویش بیهوشش کنم
۳
آتش عشقش فرو پوشم درین شخص چوکاهشعله روشن تر شود هر چند خس پوشش کنم
۴
سر فرو آرم ز دوش و رانم اندر راه اوچون فرو مانم ز رفتن باز بر دوشش کنم
صفحهٔ ۱ از ۲