خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۳۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منزل عشقت که من پوشیده در جان می‌کنمرخ گواهی می‌دهد، هرچند پنهان می‌کنم
۲
جان که بند رفتن است و ماندنش از بهر آنستکز کمانت هر زمان من وعده پیکان می‌کنم
۳
توشه جانم گران گشت از برای آن جهانبس که غم‌هایت ذخیره از پی آن می‌کنم
۴
گفتیم: «خاک درم بهر چه می‌داری به چشم؟»گریه چشمم را جراحت کرد، درمان می‌کنم!
صفحهٔ ۱ از ۲