خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۳۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش رخ بر آستانش سوده امگرد دولت را بر او اندوده ام
۲
جان بهانه جوی و می بینم رختبین که من بر خود چه نابخشوده ام!
۳
از درت سنگی زدندم نیم شبسگ گمان بردند و آن من بوده ام
۴
درپذیر، ای کعبه، چو مردم به راهگر نکردم حج، رهی پیموده ام
صفحهٔ ۱ از ۳