خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۴۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون ناله بهر دیدنت از ناز برکشمخواهم که این دو دیده غماز برکشم
۲
بانگ بلند خیزد از آتش، چو شد بلندنالیدنم همانست، چو آواز برکشم
۳
صبری نباشد، ار چه که هر دم ز خون دلدر خانه نقش آن بت ظنار بر کشم
۴
بر یاد قامتت چو بگریم، عجب مدارکز گل هزار سرو سرافراز برکشم
صفحهٔ ۱ از ۲