خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۴۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر خود سخن ز زهره و از ماه بشنومنبود چنان کز آن بت دلخواه بشنوم
۲
بیخوابیم بکشت، وه از من که هر شبیبنشینم و فسانه آن ماه بشنوم
۳
تیغم زن، ای رقیب، که قربان شوم تراآن دم که من روارو آن ماه بشنوم
۴
آواز ارغنون ندهد ذوقم آن چنانکاواز پای اسب تو ناگاه بشنوم
صفحهٔ ۱ از ۲