خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۴۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من آن نیم که به عمر از وفای خود برومز آستانت به حسن رضای خود بروم
۲
منم فتاده به خاکی و هر زمان چون بادگذر کنی به سر من ز جای خود بروم
۳
به راه بی سر و پا می روم که آب دو چشمرها نمی کندم تا به پای خود بروم
۴
چنان ضعیف شدم، گر دعای وصل کنمز آه خود به فلک با دعای خود بروم
صفحهٔ ۱ از ۲