خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۴۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گذشت باز بدین سوی ترک کج کلهمکنون من و چو سگان خوابگه به خاک رهم
۲
ز بس که من به زنخدانش در شدم به خیالگمان برم به خیالی مگر به زیر چهم
۳
دلم بماند به دنبال چشم او که مگرزمان زمان به حقارت گهی کند نگهم
۴
زهی درازی عمر و هلاک من زین غمکه نیست صبح شب غم کم از هزار مهم
صفحهٔ ۱ از ۲