خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۴۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون شکر زان دو لعل تر بکنمدل نخواهم که از شکر بکنم
۲
لب تو آب زندگانی راترعه خون شود، اگر بکنم
۳
تا بسوزم در آتش غم توگوشه ای هر دم از جگر بکنم
۴
گر نباشد امید دیدن تودیده خویش را ز سر بکنم
صفحهٔ ۱ از ۲