خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۶۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عیش من تلخ است از آن شکر لب شیرین سخنچون بخندد، ورچه باشد، هست در پروین سخن
۲
مردنم نزدیک شد هنگام شربت دادنستکیست کارد یک سخن بر من از آن شیرین سخن؟
۳
بو که بریم، ای صبا، از بر من بر خداگه گهی جاسوسیی کن، زو دمی برچین سخن
۴
کاش بی‌دردان بدیدندی رخ زیبای یار!تا نگفتندی به طعن بی‌دلان چندین سخن!
صفحهٔ ۱ از ۳